Marvel Universe: The Avengers PBF
 
IndeksIndeks  FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  

Share | 
 

 Dur-Shurrikun

Go down 
AutorWiadomość
Dur-Shurrikun
Mistrz Gry | NPC
avatar

Liczba postów : 1564
Data dołączenia : 25/08/2012

PisanieTemat: Dur-Shurrikun   Sob Sie 25, 2012 2:58 pm




Jinkusu Titan


Dur-Shurrikun – okręt klasy Jinkusu, identycznej w nazwie, jak nazwa rasy świadomych maszyn stworzonych przez crathygtan – jinkusu. Jednostka ta jest flagowym okrętem CORE oraz pierwszą tego typu maszyną. Bardzo wielofunkcyjny, przystosowany do pełnienia roli czysto wojskowej, jak również badawczych, kolonizacyjnych, projektowych, inżynieryjnych, produkcyjnych, transportowych – czy nawet roli mobilnej stacji, zapewniającej planetarne warunki życia dla załogi oraz pasażerów. Okręt jest ogromnych rozmiarów, sięgając dwustu dwudziestu kilometrów długości, siedemdziesięciu pięciu kilometrów szerokości oraz czterdziestu pięciu kilometrów wysokości. Spośród innych jednostek tej klasy, wyróżnia go charakterystyczna, niebieskawa barwa opancerzenia oraz struktur zewnętrznych. Jednostka posiada na wyposażeniu najnowocześniejszą technologię imperium, dopracowaną oraz rozwijaną przez tysiące lat egzystencji. Maszyna zaadoptowała nietypowe źródło energii, będące wchłoniętą supermasywną czarną dziurą, której działanie zostało odwrócone, a funkcjonalność zmieniona i dopasowana do potrzeb jednostki. Głównie poprzez doprowadzenie do stałego uwalniania energii, potrzebnej do funkcjonowania okrętu oraz technologii. Na wyposażeniu znajduje się niezliczona ilość prostego, jak również zaawansowanego uzbrojenia, odpowiadająca ogromnym rozmiarom maszyny. Próba agresywnego zbliżenia się do jednostki, byłaby czystym samobójstwem. Okręt posiada trzy hangary, główny frontalny, rozmiarem przystosowany do obsługi innych okrętów wojennych, jak również dwa boczne, wraz z katapultami, przystosowane do obsługi małych jednostek, głównie myśliwców. Dodatkowo, tytan wyposażony jest w liczne udogodnienia dla załogi, nie tylko te o charakterze czysto militarnym. Biopokłady, miejsca rozrywki, punkty obserwacyjne czy miejsca spotkań, zapewniając możliwości normalnego życia oraz funkcjonowania wśród gwiazd – dla istot organicznych.

Avatar - Android/Hologram


Avatary to wytworzone reprezentacje okrętów, odwzorowujące, w wyglądzie, crathygtan. Większość jednostek posiada własny wygląda avatara, stworzony na bazie unikalnej mieszkanki genów. Rzadziej spotykane są cielesne odwzorowania tychże maszyn. Zwyczajowo, avatary dzielą się na wizerunki wyświetlane na monitorach wewnątrz jednostki, jak również przekazywane podczas kontaktów na odległość; hologramy, które przyjmować mogą różne rozmiary oraz zmieniać swe właściwości – wedle potrzeb; oraz androidy, czyli fizyczne ciała okrętów, zbudowane na bazie hybrydy technologii, metalu oraz tkanki organicznej. Ze względu na pełne wzorowanie się na crathygtanach, avatary nie są proste do odróżnienia, choć posiadają swoje specyficzne cechy.
Avatar odwzorowuje sobą typowego przedstawiciela rasy crathygtan, cechami dopasowanego do kulturowych wymogów dotyczących fizycznej reprezentacji jinkusu. Reprezentując wizerunek okrętu, twórcy wymagali, by maszyna ukazywała szczyt fizycznego potencjału gatunku, co zawsze przekładało się lepszy wygląd. We wszystkich trzech formach, Dur-Shurrikun mierzy dwa metry oraz dwadzieścia centymetrów wzrostu. Ze względu na budowę, waga oscyluje w granicach pięciu i pół tony, co - przez technologię – w żaden sposób nie wpływa negatywnie na zdolności jednostki. Zewnętrzna budowa przedstawia atletycznego samca z dobrze widocznymi, uformowanymi mięśniami, przykrytymi delikatnym futrem. Organiczny wygląd natychmiast przywodzi na myśl istotę dbającą o swoją sylwetę oraz tężyznę fizyczną. Dłonie i łapy zakończone są czterema palcami, w przypadku dłoni jeden jest przeciwstawny, kciuk; każdy palec zwieńczony jest długim, srebrzystym pazurem o charakterystycznym, metalowym wyglądzie. Sierść gada posiada trzy odcienie. Cały pysk, szyja oraz korpus, pokryte są białą kolorystyką, widoczną również na palcach dłoni i łap, jak również pokrywającą wewnętrzne strony samych dłoni. Przedramiona oraz łapy pokryte ją jaśniejszym odcieniem szarego koloru. Ciemno lub czarno-szara kolorystyka, pokrywa pozostałą część ciała, zaczynając od całości grzbietu, ciągnąc się aż po ogon, ręce do łokci oraz nogi – aż do kolan. Długi i masywny ogon okryty jej z dołu białym futrem, natomiast cała góra skryta jest w ciemnej kolorystyce. Kończyna zwieńczona jest gładko, bez żadnych dodatków. Dodatkowo z nade łba wyrasta jasna, biała grzywa, gładko ciągnąca się aż do łopatek. Niezbyt długa oraz swobodnie ułożona na ciele. Od poziomu bioder, przez cały ogon ciągnie się dalsza część grzywy, zdobiąca kończynę oraz kryjąca dodatkowo skórę. Nie jest zbyt długa, wyraźnie dopasowana do rozmiarów crathygtanina. Ślepia posiadają biała kolorystykę oraz typowo gadzią budowę ze zwężoną źrenicą, jak u twórców. W przypadku androida, dodatkowo odczuwalna jest mistrzowska imitacja żywego organizmu. Osoba nieznająca kultury crathygtanskiej, spokojnie weźmie go za organicznego przedstawiciela gatunku. Wszystko dzięki zachowaniu cech, jak oddech, mruganie, reakcja na bodźce. Maszyna posiada nawet własny zapach, nieodróżniający się od innych istot organicznych z tego gatunku. Mięśnie i stawy naturalnie poruszają się organiczną skorupą. Wyczuwalne jest tętno, w piersi wydaje się bić naturalne serce, natomiast w wypadku zranienia, możliwe jest krwawienie. Nawet reakcja na bodźce pozostaje bardzo naturalna, w tym dotyk, możliwe mrowienie, nadstawianie uszu ku dźwiękom czy zwężanie oczu przy napotkaniu silnego źródła światła. Idealny kamuflaż istoty organicznej. Pod całą tą organiczną otoczką, skryta jest metalowa konstrukcja androida. W przeciwieństwie do ludzkich wyobrażeń, crathygtanskie androidy-avatary, nie imitują naturalnego odwzorowania wyglądu. Pod organiczną powłoką znajduje się metalowa konstrukcja, pancerz rozmieszczony na całym obszarze ciała. W przypadku zerwania skóry, na światło dzienne wyjdzie metal skryty pod nią. Bez żadnych widocznych mechanizmów czy szkieletu. Niczym druga skóra, płyty pancerza uformowane są w ciało bestii. Kolorystyka odpowiada tutaj szaro-srebrzysto-niebieskiej kolorystyce samego okrętu. Niewidoczne są żadne słabe punkty, wewnętrzne „organy” czy inne dziury. Po zerwaniu skóry, android nadal wygląda, jak crathygtanin. Z tą różnicą, że zbudowany w pełni z metalu. Pod pancerzem, nieodstającym w technologii od wytrzymałości strukturalnej okrętów, skryta jest modułowo-panelowa budowa wewnętrzna. Brak tutaj płynów czy jakiegokolwiek okablowania. Ciemne panele pokryte są białymi, energetycznymi liniami przypominającymi żyły oraz tętnice, przez które dostarczana jest energia oraz przetwarzane są informacje. Technologiczna, wewnętrzna budowa nadaje jednostce wysoce ponadnaturalne cechy, w tym ekstremalną siłę, wytrzymałość, szybkość, zwinność oraz koordynację ruchów. Mimo pozorów, jednostka odbiera otaczający świat inaczej, niż istoty organiczne. Posiada pełne wyposażenie okrętów, w tym zdolności do skanowania otoczenia, wytwarzania energii czy modyfikacji własnego ciała, jak chociażby zmiana struktury organicznej na metalową. Pozwala to androidowi nie tylko wtopić się w otoczenie oraz przesadnie nie wyróżniać, co daje mu znaczący element zaskoczenia gdy przeciwnik orientuje się, że nie ma do czynienia ze zwykłym organikiem, a bezwzględną maszyną stworzoną przez crathygtan.

Charakter

Dur-Shurrikun jest typem przywódcy, nadto - wojskowego przywódcy. Silnie uwidacznia się to w jego charakterze, ponieważ można przypisać mu wiele organicznych cech osobowości. Nie jest to szczególnie wyjątkowe wśród jinkusu, niemniej ta konkretna jednostka pełni rolę głównodowodzącego. Przede wszystkim, ważne jest jasne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych. Jednym słowem - logika. Podobnie, jak inne crathygtanskie maszyny, Dur-Shurrikun nie postrzega siebie w roli "kolejnego szczebla ewolucji" lub jako istoty "wyższej" względem istot organicznych. Celem jest wspólna koegzystencja oraz rozwój potęgi imperium. Nie zmienia to faktu, że każda istota ma dla niego określoną wartość, zależną od poczynań, wyznawanych wartości, rasy czy lojalności wobec konkretnej organizacji lub frakcji. Kwestia ta dotyczy zarówno istot organicznych, jak również maszyn. W przypadku tych drugich znacznie częściej zdarza się, że jinkusu uznaje daną istotę za realnie "niższą", nawet mimo posiadania sztucznej inteligencji. Jinkusu są świadomi, żywi - w przeciwieństwie do wielu innych mechanicznych tworów. Nawet pomimo upływu setek tysięcy lat, okręt pozostaje lojalny wobec swego imperium, w dalszym ciągu realizując jego misję, choć na zmienionych zasadach, dopasowanych do rzeczywistości. Istoty organiczne odgrywają tutaj ważną rolę, zarówno jako załoga, jak również sojusznicy, bracia broni czy kompani do towarzystwa. Jinkusu bardzo cenią sobie zdolności oraz umiejętności istot organicznych, których często brakuje maszynom. Przykładem takich mogą być moce organików, wynikające z mutacji genowych lub dostępu do magii. Dur szczególnie ceni sobie Urkyn'Vareis, dzięki ich niezrównanym zdolnościom, cechom, moralności oraz osobie starożytnego Kattala - widma-opiekuna Imperium Crathygtanskiego. Jako istota, często wydaje się zimny, bezwzględny oraz brutalny. W walce, zarówno kosmicznej, jak i naziemnej - stosuje bezwzględne taktyki, mające zminimalizować starty własne lub całkowicie je ograniczyć. Jeśli coś stanowi lub może stanowić zagrożenie, należy to zabezpieczyć lub zlikwidować. Przy podjęciu decyzji pociągnięcia za spust, jinkusu nie zawaha się nawet sekundy. Strzał padnie natychmiast. Nade wszystko, szanuje kulturę imperium, podtrzymując jego historię, tradycje oraz język. Ten ostatni nieraz miesza ze "wspólnym", podczas rozmowy. Jest to jednak "naturalna" cecha wszystkich jinkusu. Jako przywódca, Dur-Shurrikun kieruje się wizją strategiczną, potrafi planować nie tylko bitwy - lecz całe wojny. Od początku, do samego końca. Strategia opiera się na dalekim zerkaniu w przyszłość, a w przypadku istot długowiecznych - bardzo dalekim. Cechuje go decyzyjność oraz odpowiedzialność za własne wybory, jak również wszystkich podwładnych. Ma świadomość, że to on jest osobą napędzającą działania CORE, że jego decyzje mają wpływ na całość działania oraz istnienia armii. W podejściu do innych, potrafi być szczery. Wręcz szczery do bólu. Nie uznaje poziomów "pośrednich". Ktoś coś potrafi lub nie potrafi. Posiada daną cechę lub mu jej brak. Ważna jest dla niego integracja. "Wolny czas" potrafi poświęcać załodze oraz operatorom, przesiadywać z nimi, brać udział w rozgrywkach, rozmowach, a nawet wspólnych treningach. Rzadziej zabawach - choć i to się zdarza. Zawsze zachowuje lojalność wobec swych żołnierzy. Niezależnie od tego, jaka odpowiedzialność na nich czeka, jinkusu nie porzucają swoich, jak również przyjmują na siebie konsekwencje. Oczywiście działa to również w drugą stronę, gdy jednostka wymaga ukarania. W szczególnych przypadkach, zdarzało się wysłać własnego operatora do supermaxa, traktując go na równi z pozostałymi więźniami. Zawsze zachowuje zimną krew. Nie ważne, jak tragiczna jest sytuacja, nigdy nie poddaje się emocjom, nigdy nie unosi gniewem, nigdy nie panikuje. Być może jest to jego najmniej "organiczna" cecha. Finalnie, stale towarzyszy mu pewność siebie. Nigdy nie okazuje zwątpienia lub niepewności wobec własnych działań czy rozkazów.

Uzbrojenie i technologia

Crathygtanska technologia jest podstawą, bazą dla dalszego rozwoju zdolności technologicznych CORE. W skali Kardasheva, imperium klasyfikowało by się, jako cywilizacja typu III z możliwym przeskokiem III/IV. Crathygtanie byli w stanie pozyskiwać energię z niemalże dowolnych źródeł, dostępnych w kontrolowanych przez nich galaktykach. Byli w stanie nie tylko niszczyć ale również tworzyć życie od podstaw, w tym dając początek nowym gwiazdom i planetom. Ich technologia w najmniejszym stopniu nie przypomina techniki jakiejkolwiek innej cywilizacji, opierając się na „czystej” (tak określanej, przez crathygtan) energii, konwertowanej z różnych źródeł. Energia ta służyła następnie do zasilania ich układów, jak również była wytwarzana przez maszynerię. Większość technologii opiera się na energii, a wewnętrzne układy strukturalne skonstruowane są na bazie paneli oraz modułów, bez okablowania, paliw naturalnych, smarów czy przełączników znanych z ziemskich tworów. Dur-Shurrikun kontynuował dalszy rozwój technologiczny, korzystając przy tym ze zdobyczy, uzyskanych różnymi drogami od innych – mniej lub bardziej zaawansowanych cywilizacji. Poza czystą technologią crathygtanską, CORE wykorzystuje wiele archaicznych tworów i rozwiązań, szczególnie przydatnych tam, gdzie wysoce zaawansowana technika przestaje być skutecznym rozwiązaniem.

Systemy Tarcz

Jinkusu mają na wyposażeniu wysoce wyspecjalizowane oraz skomplikowane systemy tarcz energetycznych, kryjących jednostki przed większością potencjalnych zagrożeń. Neutrinowe promieniowanie pozwala na błyskawiczne przechwytywanie nadciągających zagrożeń z prędkościami przekraczającymi światło, łącząc je przy tym z generowanymi polami osobliwości – co dodatkowo wzmacnia tarcze oraz ogranicza zdolności ich przebicia. Drugim aspektem są tak zwane „mieszane” generatory, kumulujące w sobie różne rodzaje energii (w tym pozytronowych, grawitonowych czy molekularnych), rozkładając oraz zmieniając specyfikację pola do wymagań przechwycenia nadciągającego ataku. Praktycznie każda jednostka posiada określoną liczbą generatorów zapasowych, gotowych go aktywacji w każdej chwili by zarówno wzmocnić główne tarcze, jak również zastąpić je w momencie awarii. Tworzy to strukturę pozwalającą uzyskać efekt „wiecznej tarczy”, kiedy to przełamany generator ma czas na podładowanie oraz naprawy, będąc zastępowanym przez zamiennika. Bardzo częstą praktyką jest wyposażenie jednostek w większe ilości zamienników, gotowych do aktywacji nawet po przebiciu się przez drugą barierę. Następne w kolejności są pół-odczuwające mikroorganizmy, połączone w nanitami. Organizmy te stanowią naturalną pokrywę crathygtanskiego pancerza, reagując na wszelakie uszkodzenia, utarty pierwszej sieci barier czy nietypowe oddziaływania energetyczne. W razie pokonania głównych osłon, to te organizmy w roli „tylnej straży” przyjmują rolę wierzchniego pola energetycznego, trzymając nadciągające ataki z daleka od struktury jednostek. Wszystkie tarcze mają zdolność do absorbcji nadciągających ataków, przechwytując ich siłę oraz przetwarzając ją na energię crathygtanską, co umożliwia natychmiastowe ponowne zasilenie systemów obronnych.

Pancerz

Bazowy pancerz jednostek crathygtanskich oraz jinkusu, opiera się na materiale znanym, jako „Crathygt”. Metal ten cechują wykraczające poza skalę normy odporności na uszkodzenia oraz wytrzymałości, względem warunków środowiskowych, zarówno ciężkich panujących na planetach czy najtrudniejszych – spotykanych w przestrzeni kosmicznej. Dzięki skomplikowanej strukturze oraz metodom adaptacji, pancerz wytworzony z tego metalu posiada znacznie lepsze właściwości, niż jego ziemskie „odpowiedniki”, takie, jak vibranium albo adamantium. Śluzy oraz elementy ruchome, pokrywa się warstwą tarcz promieniowych, dodatkowo zabezpieczających ruchome elementy orz wzmacniających całością konstrukcję, co znacząco niweluje negatywne cechy ruchomego elementu. Pomimo niewielkich wymogów obszarowych, dla uzyskania efektywnego pancerza – większe jednostki posiadają dodatkowe wzmocnienia ufortyfikowanej superstruktury, co korzystnie pomnaża zdolności obronne. Pancerz dodatkowo kryty jest cienkimi warstwami duranium. Materiał ten posiada specyficzną właściwość utwardzania się w miejscu powtarzanej traumy, a każde następne trafienie tego samego punktu, powoduje odbicie mocy ataku z identyczną siłą. Kolejnym materiałem kryjącym crathygt, jest neutronium. Cząsteczki tego tworzywa poruszają się po pancerzu z prędkościami przekraczającymi światło, przechwytując nadciągające ataki. Z wewnątrz, stosuje się refleksyjne deflektory energetyczne, rozpraszające oraz niwelujące energię ataków energetycznych, co w efekcie pozwala pochłonąć cios i przekształcić go w crathygtanską energię. Synchronizacja tensorowa, to system odpowiadający za koordynację funkcji poszczególnych cech opancerzenia oraz umożliwiający komunikację pomiędzy poszczególnymi zespołami, systemami oraz podzespołami obronnymi. Nadprzewodnie platerowanie to kolejna cecha pancerza, odpowiedzialna za dodatkowe wygładzanie powierzchni, co prowadzi z kolei do znacznie częstszych rykoszetów, zwłaszcza ze strony amunicji konwencjonalnej, lecz również – niekonwencjonalnej. Crathygt sam w sobie jest strukturą częściowo organiczną, co umożliwia mu naturalną regenerację uszkodzonych obszarów, wedle „wyuczonego schematu”. Dodatkowo zaadaptowane mikroorganizmy, pozwalają na przyśpieszenie tego procesu, a możliwości ich naładowania oraz modyfikacji – pozwalając dodatkowo wzmacniać poszycie, jak również częściowo modyfikować jego właściwości.

Technologia Regeneracyjna

Podstawowym systemem naprawczym, jest tak zwana synchronizacja inercyjna, pozwalająca na lokalizację oraz przekierowanie energii i zasobów w celu zażegnania problemu. Poza tą bazą, jinkusu posiadają możliwość wyłączenia zbędnych systemów, pozwalających na przekazanie dodatkowych sił i środków w celach naprawy wytworzonych uszkodzeń. Bazą najczęściej pozostają nanoboty oraz nanotarcze, które odpowiadają za szybkie przemieszczenie się do miejsca problemu, a następnie punktowe jego zażegnanie. Rzadziej wykorzystywane są w celu wzmocnienia całości struktury pancerza lub tarcz. Ostatnim elementem regeneracyjnym, posiadającym silny potencjał bojowy, jest system drenacyjny. Powala on na wysyłanie wiązki energii lub otaczania danego obszaru smugą energetyczną, które wysysają z celu wymagane surowce oraz energię, dostosowując je oraz przekształcając na wymogi wykorzystania przez jinkusu.

Energia

Crathygtanska energia, nazywana nieraz „czystą” przez samych crathygtan oraz jinkusu, to rodzaj białej energii wykorzystywanej w celu utrzymania oraz operowania technologią jej potrzebującą. Zazwyczaj technologie te pozostają jednocześnie niekompatybilne z innymi formami energii, niemniej rekompensowane jest dzięki sporym możliwościom przekształcania najróżniejszych źródeł energii – na energię crathygtanską. Dzięki różnorodnym źródłom pozyskiwania, w tym również z wszechobecnej czarnej materii – jednostki jinkusu rzadko stają przed dylematem problemów energetycznych. Główny okręt, korzystając z technologii podobnej do sfery dysona, posiada na wyposażeniu generator, pozwalający drenować energię z wnętrza zminiaturyzowanej, supermasywnej czarnej dziury. Crathygtanska energia podatna jest wyłącznie na własne systemy i ma możliwość bycia przesyłaną pomiędzy jednostkami, bez potrzeby fizycznego połączenia lub kontaktu.

Uzbrojenie i wyposażenie

Uzbrojenie jinkusu oparte jest na bardzo szerokiej gamie różnych technologii, począwszy od ekstremalnie zaawansowanej technologii crathygtanskiej, a skończywszy na „archaicznych” technologiach pomniejszych cywilizacji. Prosty podział, klasyfikuje uzbrojenie: broń konwencjonalna, broń masowego rażenia oraz broń niekonwencjonalna. Pierwsza kategoria dotyczy uzbrojenia powszechnie wykorzystywanego w CORE, niespełniającego kryteriów broni masowego rażenia. BMRy to wszelakie rodzaje uzbrojenia, zdolne do wyrządzenia masowych szkód na wielką skalę, zarówno wśród organizmów żywych, jak i wytworzonych przez nie struktur. Uzbrojenie niekonwencjonalne to wszelakie zaadaptowane, eksperymentalne oraz niestandardowe rodzaje broni, niekwalifikujące się do żadnej, ze wcześniejszych kategorii lub częściowo spełniające ich normy. Na liście nie ma wymienionego pełnego wachlarza uzbrojenia oraz wyposażenia.

Uzbrojenie konwencjonalne:
-Armaty automatyczne – są to standardowe, bazowe działa niewiele różniące się w strukturze od dział spotykanych na Ziemi. Armaty te zazwyczaj spotykane są w wariantach dwudziestu dwóch, czterdziestu ośmiu, stu pięćdziesięciu pięciu, a czasami nawet pięciuset minimetrów kalibru. Ich zastosowanie zależne jest od kalibru, jak również szybkostrzelności oraz rodzajów wykorzystywanej amunicji. Ich cechy pozwalają na szeroką swobodę wykorzystania, jak również dużą uniwersalność.
-Działa jonowe – wiązki oraz pociski wykorzystywane przez technologię jonową, pozwalają na bardzo skuteczne neutralizowanie systemów energetycznych oraz wrogich systemów tarcz. W przeciwieństwie do standardowych impulsów, działa jonowe mają zdolność do niszczenia trafionej materii.
-ECM – Energetyczna lub elektroniczna broń zaradcza, pozwala na destabilizację oraz zdalne niszczenie wrogich systemów radarowych, skanerów, sonarów oraz im podobnych urządzeń. Uzbrojenie to pozwala również na wytwarzanie zakłóceń oraz przekłamywanie odczytów urządzeń, które są wystawiane na jego działanie.
-Tachiony – jeden z podstawowych rodzajów broni energetycznej, polegający na wypuszczaniu cząsteczek przemierzających przestrzeń z prędkością większą, niż światło.
-Neutrony – uzbrojenie tego typu przypomina w działaniu broń plazmową, a nastawione jest głównie na zadawanie bezpośrednich obrażeń poprzez niszczenie oraz przetapianie trafionej struktury.
-Lasery – najbardziej znana i rozpowszechniona forma uzbrojenia, lasery występują w postaci różnych wiązek oraz pocisków, najczęściej skupiając się na punktowym uszkodzeniu obiektu poprzez jego nagrzanie, przetopienie lub spalenie.
-Fotony – broń „photonowa” opiera się na działaniu elektromagnetycznym, niemniej jego specyfika kieruje je ku niszczeniu tkanki organicznej, aniżeli systemów energetycznych czy elektronicznych.
-Pulsowe – działa plusowe są wyspecjalizowanym typem uzbrojenia, pozwalającym na pełną destabilizację oraz neutralizację pól, jak również struktur energetycznych/elektronicznych.
-Cząsteczkowe – typ uzbrojenia o charakterystyce anty-energetycznej, doprowadzający do rozbicia wiązań cząsteczkowych na poziomie strukturalnym. Efektem ubocznym jest szczególnie niebezpieczna forma trafienia istoty organicznej, ponieważ ten typ uzbrojenia potrafi zniszczyć wiązania pomiędzy atomami, doprowadzając do rozpadu części lub całości istot.
-EMP – znane na Ziemi impulsy elektromagnetyczne, zdolne są do zakłócania elektroniki, w tym również niszczenia oraz przepalania jej.
-FLAK – również znane na Ziemi, rodzaje pocisków których głównym przeznaczeniem jest zwalczanie rakiet oraz małych obiektów, znajdujących się w pewnej niedopuszczalnej odległości od okrętu bądź jednostki. Jest to głównie broń defensywna, jednak posiada silną efektywność w zwalczaniu małych obiektów.
-Wiązkowe – proste wiązki energetyczne, opierające się najczęściej na czystej energii crathygtanskiej. Nieadaptowalna do obcej technologii, w stanie skupionym, energia ma bardzo silne właściwości niszczycielskie, zachowując przy tym wysoką uniwersalność dostępnych celów.
-Polarony – tego typu uzbrojenie bardzo przypomina w działaniu armaty automatyczne. Jako broń energetyczna, polarony nie mają zdolności do wywoływania eksplozji, co pozwala skoncentrować całą siłę uderzenia na jednym punkcie.
-Fazowa wiązka Tetryonowa – broń ta „pochodzi z gwiazd”. Opiera się na skupieniu silnie niszczycielskiej wiązki na jednym punkcie, co z kolei prowadzi do przepalenia lub stopienia trafionego materiału. Działanie wiązki porównywalne jest z kontaktem z gwiazdą.
-Antyprotony – rodzaj technologii nastawiony na destabilizację struktury molekularnej obiektu oraz rozpad jego cząsteczek już na najniższych poziomach. Zasada działania oparta na broni energetycznej.
-Elektryczność – standardowe rodzaje wiązek, pocisków oraz uderzeń elektrycznych, pozwalających manipulować oraz wytwarzać powszechnie występujący rodzaj energii, w celu przekształcenia go w bezwzględną broń.
-Grawitacja – uzbrojenie to pozwala manipulować polem grawitacyjnym, co sprzyja pozyskiwaniu wymaganych efektów, od niszczenia celu, po jego unieruchamianie oraz przemieszczanie.
-Elektromagnetyczna broń radiacyjna – bardzo śmiercionośna broń, której głównym przeznaczeniem jest niszczenie istot syntetycznych, nieposiadających zdolności obronnych. Niszczycielskie połączenie pozwala na zakłócanie przesyłów energii, blokowanie przekazu informacji, jak również destabilizację struktury opancerzenia. Mimo nakierowania na istoty nieorganiczne, broń ta jest szczególnie niebezpieczna dla organików, mogąc dostarczyć organizmowi niszczycielskie dawki promieniowania w obrębie sekund, zależnie od organizmu.
-Soniczne – technologia pozwalająca na wytwarzanie wiązek dźwiękowych, które mogą wprowadzać wybrane obiekty w drgania, zakłócać ich pracę, funkcjonowanie strukturalne czy prowadzić do bezpośredniego rozpadu.
-Plazma – Silnie skoncentrowane wiązki energetyczne, zdolne do niszczenia wszelakiej materii żywej, jak również nieożywionej. Wykazuje silne właściwości również w granicach niszczenia pól energetycznych. Technologia bardzo niebezpieczna w zastosowaniu, zdolna do zapalenia obiektów, obok których tylko się znajdzie.
-Działa Gaussa - wystrzeliwują pojedyncze pociski wiązkowe, które są w stanie przebić większość tarcz, jak również istniejących rodzajów materii.
Działa szynowe – podobne w działaniu do technologii Gaussa, oparte głównie na amunicji materialnej, nie energetycznej.

Broń masowego rażenia:
-Proximity – hybrydowe miny, zdolne do prowadzenia samodzielnych pościgów przez przestrzeń kosmiczną. Zastosowana w nich technologia pozwala na skuteczne neutralizowanie tarcz energetycznych, jak również materii ożywionej oraz nieożywionej. Miny opierają się na technologii modułów punktu zerowego, stanowiąc ekstremalnie niszczycielską siłę w przypadku wejścia w kontakt z eksplozją.
-Wysoko wydajnościowe głowice – typowa broń o charakterze taktycznym oraz strategicznym, zależnie od zastosowanego ładunku. Odpalone głowice rakietowe zdolne są do niszczenia zarówno obszarów, planet, floty czy całych układów gwiezdnych.
-Pulsacyjne głowice magnetyczne – rozwojowa wersja standardowych głowic, przystosowana do masowego niszczenia energii oraz technologii na poziomie taktycznym oraz strategicznym. Jej zastosowanie pozwala wyczyścić obszar ze wszelakich form istniejących energii, jak również doprowadzić do całkowitej dezintegracji materii.
-Generator studni grawitacyjnej – Rozwojowa technologia grawitacyjna, pozwalająca tworzyć pola grawitacji o bardzo dużym obszarze, silnie zacieśniające się lecz nie zapadające. Skutecznie rozrywają wszystko w zasięgu działania.
-Nova – system broni masowego rażenia, chrakteryzujący się działaniem oraz zasięgiem, odpowiadającym eksplozji gwiazdy. Zdolny to niszczenia układów planetarnych oraz wszystkich obiektów w zasięgu.
-Supernova – międzygalaktyczna broń masowego rażenia, zdolna do niszczenia wielu systemów planetarnych przy pojedynczym uderzeniu. Zasada działania opiera się na tym samym, co w przypadku standardowej głowicy „nova”.
-Generator czarnej dziury – urządzenie wytwarzające wyrwę osobliwości, co w efekcie prowadzi do powstania czarnej dziury na wybranym obszarze. Ucieczka lub przeżycie spotkania są tutaj praktycznie niemożliwe. Technologia pozwala odwrócić proces i dokonywać zamknięcia osobliwości, wchłaniając pozyskaną w ten sposób energię.
-Naquadah – ekstremalnie niestabilny, niszczycielski materiał wybuchowy. Pozwala on na wytworzenie niewielkich ładunków, zdolnych do likwidowania życia na całej planecie oraz czynienia ją niezdolną do zamieszkania na setki, jeśli nie tysiące lat.

Uzbrojenie niekonwencjonalne:
-Wiązki ściągające – bazowe, znane z sci-fi uzbrojenie, pozwalające przechwycić obiekt znajdujący się w przestrzeni, a następnie dowolnie przemieszczać go w wybranym kierunku. Zdolności remodulacji pozwalają dostosować charakter oraz zachowanie wiązki, do wymogów operacyjnych.
-Penetratory – prosta nazwa oraz skomplikowana budowa „konwencjonalnych” pocisków, które opierają się na zdolności do przebijania tarcz oraz bezpośrednio rażenia pancerza, bez spełnienia wymogu zniszczenia systemu osłon. Szczególnie skutecznie, jeśli możliwe jest ustalenie położenia generatorów tarcz wrogiego celu. Podczas przechodzenia przez tarcze, pociski „ładują się” energetycznie, pobierając energię z pola oraz wzmacniając siłę uderzeniową.
-Wabiki – znane pod skrótem „CM”. Uzbrojenie to ma za zadanie zwrócenie na siebie uwagi możliwie dużej liczby uzbrojenia wroga, ściągając na siebie pełnię ognia oraz pozwalając jednostkom zminimalizować straty własne. Wabiki posiadają własne, bazowe systemy pancerza oraz proste tarcze, zwiększające ich wytrzymałość, jak również przedłużające żywotność – a tym samym użyteczność na polu walki.
-Antymateria – nietypowy rodzaj technologii uzbrojenia, zdolny do całkowitego wymazania istniejącej materii.
-Drony – wyspecjalizowane torpedy, charakteryzujące się silnymi zdolnościami penetracyjnymi oraz dużą siłą rażenia, jak również niszczenia trafionego obiektu. Doskonale rozpoznają cele oraz samodzielnie manewrują, dokonując wyboru oraz neutralizacji celu przy jednoczesnym unikaniu przedwczesnego zniszczenia.
-Canterion – specjalistyczna broń chemiczno-biologiczna, wykorzystująca silnie żrący oraz trujących gaz, zdolny do brutalnego niszczenia tkanki organicznej. Celem są tutaj głównie istoty organiczne, zależnie od zastosowania – czy to w formie cieczy czy gazu. Istnieje możliwość dostosowania substancji do wytworzenia z niej bezbarwnej, bezwonnej oraz bezsmakowej trucizny, niezwykle trudnej do wykrycia. W postaci skupionej cieczy, canterion ma możliwość przepalania materii nieorganicznej.
-Działa magnetohydrodynamiczne - wystrzeliwują z prędkością nadświetlną strumień ciekłego metalu, zdolny do natychmiastowego przebicia najgrubszych pancerzy oraz osłon.
-Przeciążenie – jednostki jinkusu mają możliwość bezpiecznego przeciążenia własnych systemów, w celu nagromadzenia energii crathygtanskiej na zewnętrznej strukturze, a następnie uwolnienia jej we wszystkich (lub wybranym) kierunkach, w celu całkowitego zlikwidowania zagrożenia.

Wyposażenie:
-NMHT – zaawansowane, samodzielne systemy namierzania oraz rozpoznawania obiektów widzialnych oraz niewidzialnych, znajdujących się w praktycznie dowolnym miejscu oraz fazie wszechświata.
-Moduły badania przestrzeni - są to wielofunkcyjnie wyposażone urządzenia, odpowiadające za skoki nadświetlne, hiperprzestrzenne, skoki punktu zerowego jak i nawigację w korytarzach oraz wyrwach przestrzennych.
-Kamuflaż punktu zerowego – technologia jest w stanie całkowicie wyzerować istnienie obiektu w przestrzeni. Staje się on w pełni niewykrywalny, niewyczuwalny, niewidoczny, niesłyszalny. Niewidzialność nie idzie jednak w parze z niematerialnością. Moduł nadal pozwala na kontakt fizyczny z ukrytym obiektem, aczkolwiek w żaden sposób nie odsłania go przy takowym.
-Systemy adaptacyjne – ogólnie rozumiana technologia błyskawicznej adaptacji oraz reakcji na zagrożenie, w celu minimalizacji strat, uszkodzeń lub przeciwdziałania niepożądanym skutkom. Systemy adaptacyjne mają podejmować swoje działania nawet bez warunkowego rozkazu ze strony jednostki jinkusu.
-Urządzenie rozszerzania pola czasu – moduł umożliwiający wyrwanie się z istniejącego w danym obszarze, biegu czasu. Technologia pozwala niemalże zatrzymać przepływ czasu w otoczeniu, co w krytycznym momencie pozwala na podjęcie kluczowych działań zaradczych w celu zapewnienia przetrwania jednostki. Jest to swoista „ostatnia deska ratunku”.
-Nanity - Wielofunkcyjne, mikroskopijne, półorganiczne-półsyntetyczne twory.
-Holografia – w połączeniu z zaawansowanymi systemami sensorów, technologia ta pozwala na wytwarzanie obrazów holograficznych, które zdolne są do odbierania oraz reagowania na otoczenie. Holograficzne twory potrafią skutecznie utrudnić odróżnienie ich od realnych celów, co daje znaczącą przewagę bojową oraz możliwość ukazania się w danym miejscu bez fizycznej obecności obiektu.
-Crathygtanskie sensory punktu zerowego – technologia zdolna do wykrywania oraz identyfikacji istot, zjawisk oraz anomalii w praktycznie każdym istniejącym zakątku wszechświata. Sensory te pozwalają wykrywać jednostki ukryte w kamuflażu punktu zerowego, jak również umożliwiając utworzenie zdolności porozumiewania się z tak ukrytym obiektem.
-WCC – inaczej zwane centrum kontroli pogody. Technologia ta pozwala kontrolować atmosferę danej planety, wytwarzając konkretne warunki pogodowe, zazwyczaj w granicach dostępnych dla danego ciała niebieskiego.
-Generatory zakłóceń – urządzenie „czyszczące” przestrzeń dookoła wybranego rejonu lub obiektu, ze wszelakich oznak radiacji, fal lub energii. Są to systemy zaradcze, zapobiegające działaniom wywiadowczym, pozwalając skutecznie maskować się oraz unikać wykrycia – bez potrzeby uruchamiania modułów punktu zerowego.

Historia

Dur-Shurrikun, tytan klasy Jinkusu. Ostatni z rasy jinkusu, stworzony przez crathygtan, jak również ostatni okręt utworzony w dokach stolicy imperium. Budowa jednostki pochłonęła znaczące siły oraz środki, które mieli do dyspozycji w tamtym okresie. Była to swego rodzaju „desperacka próba” przedłużenia kultury, historii oraz cech imperium. Okręt zyskał pełnię technologicznego postępu, jak również uzbrojenia floty. Był największym oraz najbardziej ambitnym projektem, jaki kiedykolwiek stworzyli. Sama budowa oraz przygotowania operacyjne, jak również zyskanie pełnej zdolności do samodzielnego funkcjonowania – zajęły im pięćdziesiąt pięć lat. W ostatniej fazie projektu, dowództwo nad imperium objęła nowa prymarcha. Młoda, dwudziestoletnia wtedy samica, wzięła sobie za cel ukończenie projektu oraz osobiste przygotowanie okrętu do jego dalszych, samodzielnych losów. Półtora roku spędzili wspólnie na nauce oraz poznawaniu świata. Sazczególnie zżyła się z okrętem, prowadząc go przez pierwsze etapy istnienia oraz nauczając, bowiem wiedza nie była przekazywana wyłącznie za pomocą danych technologicznych.
Dur nie robił problemów gdy nadszedł etap rozstania. Okręt w pełni rozumiał swoją misję oraz sytuację, w jakiej znajdowało się wyniszczone wojną imperium. Rozkazy były proste – zapewnić przetrwanie istot organicznych oraz pomścić twórców, a w ostatecznym rozrachunku – zlikwidować Dereveriala, jak również jego popleczników. Jinkusu otrzymał więc zadanie odtworzenia potęgi imperium. Pierwsze pięćset pięćdziesiąt lat skupił na przetrwaniu, rozwijaniu (już i tak doskonałej) technologii twórców, jak również pozyskiwaniu nowej. Wchodziło w to również poznawanie nowych cywilizacji, starcia, potyczki – jak również jeden, większy konflikt. Po kilkuset latach, nastąpił etap powrotu na ojczystą planetę. Tam rozpoczął ponowne zbieranie odtworzonych surowców, jak również budowę pierwszych jednostek jinkusu, stworzonych przez innego jinkusu. System został zabezpieczony, a wraz z przejęciem całkowitej kontroli nad układem macierzystym – odtworzono CORE. Crathygtan Operations Response Emergency oryginalnie było jednostką floty crathygtanskiej, wyspecjalizowaną w ogólnych działaniach mających zapewnić przetrwanie imperium. CORE z czasem rozwijało się, powoli przejmując kontrolę nad kolejnym układami dawnego imperium, zabezpieczając przy tym cenne surowce, jak również planety, na których rozwijało się życie. Rozkazy były realizowane.
Pierwsze poważne zmiany, nastąpiły około pięciu tysięcy lat od momentu odtworzenia CORE, wyłącznie za pośrednictwem świadomych maszyn – jinkusu. Crathygtanskie widmo oraz starożytny, pośród Urkyn’Vareis – Kattal, jako istota dzierżąca tytuł najwyższego dowódcy (nadany mu przez imperium na wieki przed upadkiem), polecił nawiązanie kontaktu ze starożytnym okrętem imperium Paradine, którego historia podobna była do crathygtan. Paradine zostali wyniszczeni przez Dereveriala, a jedyne co crathygtanie odkryli, to starożytne ruiny ich imperium. Widmo odnalazło ostatni okręt Paradine - XMC-373-755, noszący imię „Ordon”. Legendarna jednostka, choć znacznie mniejsza, posiadała niezrównaną siłę bojową oraz doświadczenie, również reprezentując rasę samoświadomych maszyn. Wspólne negocjacje doprowadziły do włączenia Ordona w struktury CORE, jak również zaowocowały planami utworzenia Wspólnoty Systemów, jako organizacji zrzeszającej w sobie niezliczone ilości kosmicznych cywilizacji, współpracujących oraz koegzystujących dla większego dobra.
Finalnie, Wspólnota Systemów została utworzona pod pieczą CORE, a na dzień dzisiejszy – osiem najbardziej zaawansowanych oraz wpływowych cywilizacji, sprawuje kontrolę nad całym sojuszem.
Kontakt z Drogą Mleczną oraz otaczającymi ją galaktykami, miał miejsce około piętnastego wieku, według kalendarza Ziemskiego. Pierwszy kontakt z Ziemią, kiedy to jednostki CORE zostały ściągnięte przez crathygtanski nadajnik, miał miejsce na początku dwudziestego wieku. Początkowo nawiązano relacje z Federacją Alranois, gdyż to na jej ziemiach znajdowała się technologia dawnego imperium. Państwo zataiło kontakt z obcą cywilizacją, wytwarzając dla siebie sojusz wojskowo-ekonomiczno-polityczny – znany dzisiaj, jako Dreaq-Protocol Strategic Alliance Treaty (DSAT). Ścisła współpraca pozwoliła federacji utrzymać skuteczną neutralność na arenie międzynarodowej, jak również wybić się w rankingu światowego potencjału technologicznego. Po dziś dzień, Alranois utrzymuje doskonałe relacje z CORE, a obie strony współpracują w ramach DSAT.
Ostatnie lata przyniosły wzmożoną aktywność w okolicach Układu Słonecznego, a najróżniejsze wydarzenia doprowadziły do większego zaangażowania CORE w sytuację Ziemian.


Ostatnio zmieniony przez Dur-Shurrikun dnia Nie Cze 24, 2018 3:54 pm, w całości zmieniany 29 razy
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
Loki
Administrator
avatar

Liczba postów : 3780
Data dołączenia : 23/05/2012

PisanieTemat: Re: Dur-Shurrikun   Sob Sie 25, 2012 3:04 pm

Akcept.

_________________



No. Mischief is a small thing, a toy I've well used and discarded.
This isn't mischief. This is mayhem. Just watch.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora http://theavengers.forumpolish.com
 
Dur-Shurrikun
Powrót do góry 
Strona 1 z 1
 Similar topics
-
» Dur-Shurrikun

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Marvel Universe: The Avengers PBF :: Sprawy organizacyjne :: Karty postaci-
Skocz do: